Hoe ik probeer signalen tot een beeld te brengenHow I try to turn signals into a picture


Een wekelijkse selectie van artikelen maakt nog geen Foresight-analyse. Signalen vinden is één ding. Ze samenbrengen tot een beeld is iets heel anders: patronen herkennen, toekomstige werelden schetsen, historische precedenten erbij halen, scenario's bijwerken. A weekly selection of articles isn't a foresight analysis. Finding signals is one thing. Bringing them together into a picture is something else: recognising patterns, sketching future worlds, drawing in historical precedents, updating scenarios.


De rubrieken hieronder zijn dezelfde die ik wekelijks in de nieuwsbrief draai. Hier plaats ik de verzamelde signalen in hun context en probeer te bepalen wat ze betekenen. The sections below are the same ones I run weekly in the newsletter. This is where I place the collected signals in their context and try to figure out what they mean.


4 Future Worlds 4 Future Worlds

Iedere week kalibreert een AI-pipeline waar elk geselecteerd artikel zit op twee assen: regels of dwang, en integratie of fragmentatie. Door de artikelen te plotten bepaal ik het zwaartepunt van die week — de rode ruit. Each week an AI pipeline calibrates where each selected article sits on two axes: rules vs coercion, and integration vs fragmentation. By plotting the articles I determine that week's centre of gravity — the red diamond.

De vier kwadranten zijn vier mogelijke toekomstwerelden. Elke editie verschuift het zwaartepunt een fractie. Over tijd ontstaat een trajectory: de getrokken lijn tussen de zwaartepunten van eerdere edities laat zien welke kant de wereld op beweegt. The four quadrants are four possible future worlds. Each edition shifts the centre of gravity slightly. Over time a trajectory emerges: the line between earlier centres of gravity shows which way the world is moving.

Je kijkt nu naar You are looking at
Scroll horizontaal of klik een editie — de centroid-punten tonen de trajectory. Scroll horizontally or click an edition — the centroid dots show the trajectory.
Wat houdt deze wereld in? What is this world?

De wereld blijft verbonden, maar die verbinding wordt als wapen gebruikt. Twee of drie blokken concurreren hard tegen elkaar, en wie de infrastructuur bezit gebruikt die voor strategische druk. Toen Rusland in 2022 Oekraïne binnenviel, werden Russische banken afgesloten van SWIFT, het wereldwijde systeem waarmee banken onderling geld overmaken. Effectief als sanctie, en het bewijs dat zogenaamd neutrale infrastructuur ook een wapen kan zijn. Hetzelfde patroon zie je bij Amerikaanse chipsancties tegen China en Chinese restricties op zeldzame aardmetalen. Politicologen Farrell en Newman noemen dit weaponized interdependence: afhankelijkheid die je tegen iemand inzet. The world stays connected, but that connection gets used as a weapon. Two or three blocs compete hard against each other, and whoever controls the infrastructure uses it for strategic pressure. When Russia invaded Ukraine in 2022, Russian banks were cut off from SWIFT, the global system through which banks transfer money to one another. Effective as a sanction, and proof that supposedly neutral infrastructure can also be a weapon. The same pattern shows in US chip sanctions against China and Chinese restrictions on rare earth elements. Political scientists Farrell and Newman call this weaponized interdependence: dependency you can wield against someone.

Lees meer Read more →
Wat houdt deze wereld in? What is this world?

De wereld valt uiteen in technologische blokken, elk met eigen systemen die niet meer met elkaar communiceren. China heeft een eigen internet (achter de Great Firewall), eigen navigatiesatellieten (BeiDou als alternatief voor het Amerikaanse GPS) en een eigen betalingsnetwerk tussen banken (CIPS, parallel aan SWIFT). Rusland bouwt sinds 2022 vergelijkbare alternatieven uit. Voor wie in zo'n blok woont werken bankkaarten, apps en informatie alleen binnen de eigen grens. Een digitaal IJzeren Gordijn, gebouwd op technologie in plaats van ideologie. The world breaks apart into technological blocs, each with its own systems that no longer talk to one another. China runs its own internet (behind the Great Firewall), its own navigation satellites (BeiDou, an alternative to the American GPS), and its own interbank payment network (CIPS, parallel to SWIFT). Russia has been building similar alternatives since 2022. For people living in such a bloc, bank cards, apps and information only work within their own borders. A digital Iron Curtain, built on technology rather than ideology.

Lees meer Read more →
Wat houdt deze wereld in? What is this world?

Veel landen aan tafel, één gedeelde set spelregels. Het internet werkt overal volgens dezelfde protocollen, betalingen kruisen vlot grenzen, en afspraken over klimaat, AI of handel komen tot stand via internationale organisaties als de WTO. Niemand dicteert in z'n eentje. India's UPI-betaalsysteem wordt geleidelijk overgenomen door Singapore, de UAE en Frankrijk: gedeelde digitale rails waar landen op aansluiten in plaats van een eigen versie te bouwen. Conflicten worden uitgevochten in rechtbanken, niet op straat. Many countries at the table, one shared rulebook. The internet runs on the same protocols everywhere, payments cross borders smoothly, and agreements on climate, AI or trade get worked out through international organisations like the WTO. No one dictates alone. India's UPI payment system is gradually being adopted by Singapore, the UAE and France: shared digital rails that countries plug into instead of building their own. Conflicts are settled in courts, not on the street.

Lees meer Read more →
Wat houdt deze wereld in? What is this world?

Landen trekken zich vrijwillig terug en bouwen eigen systemen op uit strategische overweging. India is het sterkste voorbeeld: het ontwikkelde Aadhaar (een nationaal digitaal identiteitssysteem) en UPI (een eigen betalingsnetwerk), losgekoppeld van zowel westerse als Chinese infrastructuur. De EU werkt aan iets vergelijkbaars met GAIA-X, een poging om Europese data op Europese servers te houden. Wat dit onderscheidt van Closed Circuits is de drijfveer: deze fragmentatie is zelfgekozen. Alleen grote, rijke landen kunnen zich die luxe veroorloven. Countries deliberately step back and build their own systems out of strategic choice. India is the strongest example: it developed Aadhaar (a national digital identity system) and UPI (its own payment network), uncoupled from both Western and Chinese infrastructure. The EU is working on something similar with GAIA-X, an attempt to keep European data on European servers. What sets this apart from Closed Circuits is the motive: this fragmentation is chosen. Only large, wealthy countries can afford that luxury.

Lees meer Read more →
Wereldnieuws die week World headlines that week
    So-what So-what

    Futures by CleoFutures by Cleo

    Korte verhalen uit mogelijke toekomstenShort stories from possible futures

    Per editie één gedachte-experiment: wat ontstaat als signalen uit verschillende domeinen elkaar over drie tot zeven jaar tegenkomen? Each edition, one thought-experiment: what arises when signals from different domains meet three to seven years from now?

    Saskia Vermeulen scrollt na het sluiten van haar praktijk door haar timeline

    Cleo is een gedachte-experiment in scène-vorm. De personages zijn fictief. Cleo is a thought-experiment cast as a scene, not a forecast. The characters are fictional.